بسيارى از ارتباطات بين صنعت و دانشگاه ها به صورت غيررسمى صورت مى گيرد. براى مثال، بر مبناى گزارش سازمان توسعه همکارى هاى اقتصادى (2002) در انگلستان فقط 10% شرکت هاى نوآور با دانشگاه ها ارتباطات رسمى دارند، حال آن که بيش از 50% آنها از دانشگاه ها به عنوان منبع مهم نوآورى استفاده مى نمايند. جريان اطلاعات در شبکه هاى اجتماعى مهم ترين مسير غيررسمى انتقال دانش است که عمدتاً از نظام آموزش نشأت مى گيرد. به عقيده بونگرز و همکارانش (2003) ارتباط ابتدايى بين دانشگاه و صنعت غالباً از شبکه هاى شخصى سرچشمه مى گيرد. به عنوان مثال مى توان به انجمن هاى فارغ التحصيلان اشاره داشت که تأثير زيادى بر شکل گيرى روابط علمى  صنعتى غيررسمى و انتقال دانش در بستر آن دارند. در کشور اندونزى انجمن فارغ التحصيلان به عنوان بازوى مديريت ارتباط با صنعت عمل مى کند.