در کشور انگلستان با مبادله کادر تحقيقاتى، تعامل دانشگاه و صنعت از همکارى و تماس هاى کوتاه مدت بر روى يک پروژه خاص، به سمت همکارى هاى دراز مدت که شامل طيف وسيعى از موضوعات مى باشد، سوق داده شده است. در کشور اندونزى مبادله کادر دانشگاهى و صنعتى در دو محيط متداول است.

زوکر و همکارانش (1997) اهميت جابجايى دانشمندان برجسته از دانشگاه به صنعت را زياد برآورد کردند و نتيجه گرفتند که اگر پژوهشگران دانشگاه به صورت نيمه وقت در صنعت حضور داشته باشند، در انتقال دانش اثر بخشى قابل توجهى دارد. سازمان توسعه همکارى هاى اقتصادى (2002) در ارزيابى روابط علمى  صنعتى، جابجايى پژوهشگران از دانشگاه به صنعت را از شاخص هاى گسترش روابط علمى  صنعتى طرح نموده است و بر اساس آن، وضعيت اين شاخص در انگلستان و آمريکا نسبت به ساير کشورها قابل ملاحظه تر است.

 

دوره هاى کارآموزى مى تواند در آشنايى دانشجويان با مقوله اى به نام کار در صنعت بسيار مفيد باشند. در یک نظرسنجی که به منظور تعیین نوع و سطح همکاری صنايع با دانشگاه ها در papua گينه نو تنظیم شد، صنایع از سایزها و انواع مختلف شامل معادن و سکوها، تولیدی ها، بخش کشاورزی و سایر بخشهای اقتصادی مورد بررسى قرار گرفتند و نتايج نشان داد که کارآموزی صنعتی بیشترین نوع همکاری هاى بین دانشگاه و صنعت بوده است. دانشجویان دانشگاه PNG در اين کشور می بایست برای دوره های زمانی بین 6 تا 30 هفته (بسته به نوع درس آنها)، کارآموزی صنعتی داشته باشند.

در فرانسه، دانشجويان مهندسى در سه نوبت کارآموزى در صنعت انجام مى دهند: در ابتداى تحصيل به عنوان کارگر صنعت، در اواسط تحصيل به عنوان تکنسين صنعت و در پايان دوره تحصيل به عنوان مدير يا مهندس صنعت.