در سال هاى اخير در صنعت پست هاى فشار قوى پيـشرفت هـاى قابـل ملاحظـه اى به وجـود آمده است، به گونه-اى که علاوه بر تأمين نياز داخل، ارائه خدمات مهندسى به کشورهاى خارجى نيز صورت گرفته است. در این قسمت سعى شـده اسـت بـا بررسـى نارسـايى دانشگاه ها در زمينه آموزشى و پژوهشى و صنعت صـنعت پـست هاى برق، و توجـه بـه مزيـت نـسبى ايـران و جايگـاه اقتـصاد ايـران در اقتـصاد جهـانى، پيشنهادهايى براى نحوه حمايت دولت به منظور ارتقا اين صنعت ارائه گردد .

بر اساس تحقیقات انجام شده، بيشتر امکانات دانشگاه ها به بخش آموزش تعلـق دارد نـه تحقيقات. در صنعت پست هاى فشار قوى مسايل کاربردى متعددى وجود دارد که به خوبى با چند پايان نامه قابل پوشش است. براى نمونـه اسـتقامت عـايقى واقعـى مـورد نيـاز در ارتفاع هاى مختلف در ايران، تعيين دقيق سـطح آلـودگى منـاطق، لـزوم اسـتفاده از رلـه سنکرون، سطح اتصال کوتاه واقعى و غيـره قابـل ذکـر اسـت. در يـک بررسـى اجمـالى مشخص گرديد از ميان 212 پايان نامه دو دانشگاه معتبر تهران، تنها 6/5 درصـد پايـان نامه ها به پست هاى فشار قوى مرتبط است و نکته ديگر اينکه درصد بسيار نـاچيزى بـه موارد عملى مربوط مى شود .

در زمينه آموزش در صنعت پست های فشار قوی نيز دانشگاه در تربيت نيروى کار مجرب کاملاً موفق نبوده است .در اين راستا دو نقد اصلى را مى توان مطرح کرد :

1-         عدم تناسب تعداد دانش آموختگان با تعداد فارغ التحـصيلان مـورد نيـاز جامعـه کـه موجب کار در زمينه هاى غير مرتبط مى شود .

2-         عدم تناسب مواد درسى و وجود تعداد زياد واحدهاى کم ارتباط با رشته متناظر. اغلب دانشکده هاى فنى کشور پيش از ورود صنايع تأسيس شده اند و برنامـه هـاى آموزشـى و محتواى درسى آنها با نياز صنعت نامنطبق است و مستقل از نيازهاى صنعتى بـه تربيـت نيروها مى پردازند. انطباق تخصص آموخته شده با کـاربرد مـورد نيـاز در محل کـار بـه احتمال وابسته است. دانـشجوى مهندسـى بـرق قـدرت دروس متعـددى در زمينـه الکترونيک و مخابرات را مى-گذراند و سپس در نيروگاه مشغول به کار مى شود. در مصاحبه با 394 نفر داوطلب استخدام در شرکت طراحى و توسعه پست هاى فشار قـوى پارسـيان 89% آنان درس طرح پست را نگذرانده بودند و تقريباً 80% کسانى که ايـن درس را طى کرده بودند، از بسيارى مباحث اساسى بى اطلاع بودند. لذا ملاحظه مى گردد که اولين سطح فعاليت دانشگاه که آموزش است، به صورت کامل انجام نگرفته است. تأسيس مراکز فنى حرفه اى گام ديگرى در راستاى تأمين نياز صنعت و پوشاندن اين کمبود بوده است .

در صورتى که دانشگاه بتواند حداقل هاى مورد نياز صنعت را برآورده سازد، گام مهمى در جهت آماده سازى نيروها براى ورود به بازار کار برداشته شده است.